Λιποχρωμικός γονότυπος.

Aνιχνεύοντας τον γονότυπο των λιποχρωμικών καναρινιών.

Ας δούμε κάτι που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα κάποια πράγματα. Bοηθός το κοινό-παρδαλό καναρίνι .

Το Locus Ρ (pied=παρδαλό), γονίδιο διάδοσης μελανίνης , φέρει δύο αλληλόμορφα: το P και το p.

Το κυρίαρχο αλληλόμορφο Ρ επιτρέπει την ανάπτυξη μελανίνης στο φτέρωμα, ενώ το υπολειπόμενο αλληλόμορφο p , αναστέλλει αυτή την ανάπτυξη. Το μελανινικό καναρίνι έχει τον γενετικό τύπο PP (Απόλυτη εμφάνιση μελανίνης) . Ενα παρδαλό καναρίνι έχει τον γενετικό τύπο Pp (Περιορισμένη εμφάνιση). Τέλος, ένα καναρίνι λιποχρωμικό έχει τον γενετικό τύπο pp (Αναστολή εμφάνισης) .

Σημείωση: Σ’ένα παρδαλό καναρίνι, τα σημεία και το σχήμα των επιθεμάτων μελανίνης στο φτέρωμα εξαρτώνται  από άλλα, τελείως διαφορετικά γονίδια.

Το γονίδιο P επιτρέπει απλά και μόνον στη μελανίνη να εμφανιστεί στο φτέρωμα, τίποτα άλλο πέραν αυτού.

Τώρα, τίθεται ένα ερώτημα: Υπάρχει πλήρης έλλειψη μελανίνης στα λιποχρωμικά καναρίνια, μόνο και μόνο επειδή τα σεξουαλικά τους χρωμοσώματα δεν φέρουν τα κατάλληλα γονίδια για τη ανάπτυξη αυτών των χρωστικών ουσιών; Η απάντηση είναι όχι. Τα λιποχρωμικά καναρίνια, φέρουν μελανοειδή χαρακτηριστικά. Τα σεξουαλικά τους χρωμοσώματα έχουν τις πληροφορίες για μια τέτοια κληρονομικότητα. Το ζήτημα είναι ότι ένα λιποχρωμικό καναρίνι δεν μπορεί να αναπτύξει μελανινικό χρώμα στο φτέρωμα του, καθώς ο γονότυπός του είναι pp, ο οποίος ακριβώς, αναστέλλει την ανάπτυξη της μελανίνης. Ένα λιποχρωμικό καναρίνι όμως μπορεί,γονοτυπικά, εκτός απο το αρχέγονο Μαύρο να φέρει και τις μεταλλάξεις του. Καφέ, Αχάτη ή Ισαμπέλλα. Πως το αναγνωρίζουμε? Δεν είναι πάντα απλό.

Ενας καλός τρόπος είναι η παρατήρηση στο χρώμα των ματιών, ιδιαίτερα στην φωλιά.

Για παράδειγμα, ένα πράσινο, ένα μπρονζέ ή μπλε καναρίνι θα δείξει μαύρα μάτια, αφού η ευμελανίνη και η φαιομελανίνη εναποτίθενται και εκεί. Ένας Αχάτης ας πούμε, έχει σκοτεινά μάτια, αλλά όχι ακριβώς μαύρα. Στην πραγματικότητα, δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί η διαφορά μεταξύ πράσινου και αχάτης, με βάση το χρώμα των ματιών.

Από την άλλη πλευρά, ένα καναρίνι καφετί έχει κοκκινωπά μάτια. Τα δε μάτια της Isabelle είναι μάλλον ροζ.  Τα κοκκινωπά μάτια στο καφετί καναρίνι και τα ροζ μάτια στην Isabelle, υπάρχουν μόνο επειδή αυτοί οι δύο τύποι καναρινιών δεν φέρουν την ευμελανίνη και έτσι η σκουρόμαυρη χρωστική ουσία δεν μπορεί να υπάρχει στα μάτια τους. Με βάση όλα τα παραπάνω, ένα λιποχρωμικό καναρίνι με «ροζ» μάτια φέρει τον παράγοντα Isabelle. Αυτό βέβαια  δεν φαίνεται στο φτέρωμα επειδή το καναρίνι δεν φέρει το γονίδιο Ρ, το οποίο θα του επέτρεπε να εμφανίσει την μελανίνη του. Με ανάλογο τρόπο, ένα λιποχρωμικό καναρίνι με μαύρα μάτια φέρει τον πράσινο παράγοντα (Μαύρο-Αχάτης) και ούτω καθεξής.

Παραδόξως, είναι απολύτως σαφές πώς τα χρώματα των ματιών υποδηλώνουν τον μελανινικό γονότυπο, ενός λιπόχρωμου καναρινιού.

Ποια η χρησιμότητα όμως αυτής της γνώσης ; Τι μπορεί να κερδίσει κάποιος κατέχοντάς την ;   Υπάρχουν ίσως αρκετές περιπτώσεις που θα φανεί χρήσιμη .Ας μείνω όμως σε δυό πολύ ουσιαστικές και αντίθετων κατευθύνσεων.

Κατ’ αρχάς είναι διαπιστωμένο εμπειρικά με απόλυτη βεβαιότητα οτι τα Λιποχρωμικά που έχουν γονοτυπική αναφορά στο μαύρο ,είναι πουλιά που θα εμφανίσουν πολύ πιο ζωντανό .έντονο και ζωηρό το λιπόχρωμά τους ,σε αντίθεση με τα όμοιά τους του καφέ γονότυπου.

Με την αντίθετη λογική , εκτροφείς που θέλουν να ξεκινήσουν μια καθαρή καφετί σειρά, μπορούν με προσεκτικά ζευγαρώματα να έχουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου χρησιμοποιώντας αρχικά ένα γονιό λιποχρωμικό με καφέ γονοτυπική βάση.

Advertisements